Everton to klub, który przez ponad 130 lat nieustannie kształtował angielską piłkę. Pozycja Evertonu w rankingach Premier League i historycznych zestawieniach pokazuje fascynującą drogę od dominacji w erze przedwojennej, przez złote lata lat 80., aż po współczesne problemy z utrzymaniem. The Toffees spędzili w najwyższej klasie rozgrywkowej rekordowe 123 sezony, co czyni ich historię wyjątkowo bogatą w kontekście analizy zmian pozycji ligowej.
Ranking Evertonu to temat, który wymaga spojrzenia zarówno na liczby, jak i kontekst historyczny. Klub z Liverpoolu przeszedł transformację od jednego z najsilniejszych zespołów Anglii do drużyny walczącej o przetrwanie w elicie. Jak dokładnie zmieniała się pozycja The Toffees na przestrzeni dekad?
Fundamenty potęgi – Everton jako klub założycielski
Założony w 1878 roku Everton był członkiem założycielem Football League w 1888 roku oraz Premier League w 1992 roku – jednym z zaledwie trzech klubów, które mogą się pochwalić członkostwem założycielskim obu lig. To wyjątkowe osiągnięcie samo w sobie pokazuje, jak ważną rolę klub odgrywał w angielskiej piłce.
Klub rozgrywał mecze w najwyższej klasie rozgrywkowej przez rekordowe 117 lat, opuszczając elitę tylko w czterech sezonach (1930-31, 1951-52, 1952-53, 1953-54). Everton jest klubem z drugą najdłuższą nieprzerwanie obecnością w angielskiej piłce najwyższego szczebla i zajmuje trzecie miejsce w rankingu wszech czasów pod względem zdobytych punktów.
W XX wieku Everton rozegrał 83 sezony w najwyższej lidze – więcej niż jakikolwiek inny klub, ze średnią pozycją ligową 8,15
Ten statystyczny fundament pokazuje, że pozycja Evertonu w rankingach historycznych jest niezwykle solidna. Klub nie tylko regularnie uczestniczył w rozgrywkach, ale także utrzymywał się w górnej połowie tabeli przez większość swojej historii.
Złota era przedwojenna – dominacja w rankingach
Everton zdobył łącznie piętnaście głównych trofeów: dziewięć mistrzostw ligi, pięć Pucharów Anglii oraz jeden Puchar Zdobywców Pucharów. Pierwsze mistrzostwo przyszło szybko – klub wygrał swój pierwszy tytuł ligowy w sezonie 1890-91.
Ranking Evertonu w okresie przedwojennym był imponujący. Do wybuchu II wojny światowej w 1939 roku The Toffees byli pięciokrotnymi mistrzami ligi i mieli w swoich szeregach największe nazwiska angielskiej piłki, w tym bramkarza Teda Sagara oraz napastników Dixiego Deana i Tommy’ego Lawtona.
| Sezon | Osiągnięcie | Pozycja w rankingu |
|---|---|---|
| 1890-91 | Mistrzostwo | 1. miejsce |
| 1914-15 | Mistrzostwo | 1. miejsce |
| 1927-28 | Mistrzostwo | 1. miejsce |
| 1931-32 | Mistrzostwo | 1. miejsce |
| 1938-39 | Mistrzostwo | 1. miejsce |
Era Dixiego Deana – rekordowe osiągnięcia
W sezonie mistrzowskim 1927-28 Dean strzelił rekordowe 60 goli ligowych w jednym sezonie – wciąż jest to rekord angielski. Ten wyczyn nie tylko zapewnił Evertonowi wysoką pozycję w rankingu ligowym, ale także na stałe wpisał klub w historię futbolu.
Pozycja Evertonu w rankingach w latach 30. była wyjątkowo silna. Po spadku do drugiej ligi w 1930 roku klub natychmiast wrócił, a w sezonie 1931-32 Everton nie tracił czasu na potwierdzenie swojego statusu i wygrał czwarte mistrzostwo przy pierwszej okazji.
Powojenny kryzys i spadek w rankingach
Po zdobyciu czterech kolejnych mistrzostw i dwóch Pucharów Anglii klub doświadczył powojennego zastoju, który trwał aż do odrodzenia w latach 60. To był najtrudniejszy okres dla pozycji Evertonu w historycznych zestawieniach.
Klub, który przed wojną dominował w angielskiej piłce, nagle znalazł się w sytuacji, gdzie walczył o utrzymanie stabilnej pozycji w tabeli. Ranking Evertonu spadł znacząco – z regularnego pretendenta do tytułu do zespołu środka tabeli.
Problemy personalne dodatkowo pogorszyły sytuację. Kluczowi gracze zostali sprzedani lub odeszli w kontrowersyjnych okolicznościach, co osłabiło pozycję klubu w lidze na wiele lat.
Odrodzenie lat 60. i 70. – powrót do czołówki
W sezonie 1962-63, drugim sezonie pod wodzą Harry’ego Cattericka, Everton wygrał mistrzostwo ligi. To był przełomowy moment, który przywrócił klub do czołówki rankingów angielskiej piłki.
W 1966 roku klub zdobył Puchar Anglii, wygrywając 3-2 z Sheffield Wednesday. Dwa sezony później, w 1969-70, Everton wygrał mistrzostwo ligi, kończąc sezon dziewięć punktów przed najbliższym rywalem Leeds United.
W tym okresie Everton był pierwszym angielskim klubem, który osiągnął pięć kolejnych lat w europejskich rozgrywkach – obejmujących sezony od 1961-62 do 1966-67
Pozycja Evertonu w rankingu europejskim również zyskała na znaczeniu. Klub regularnie uczestniczył w Pucharze Europy i innych europejskich rozgrywkach, co świadczyło o jego wysokiej pozycji w hierarchii angielskiej piłki.
Lata 80. – szczyt potęgi i najwyższe pozycje w rankingach
Okres trwałego sukcesu nastąpił w połowie lat 80., kiedy Everton wygrał kolejne dwa mistrzostwa ligi, jeden Puchar Anglii oraz Puchar Zdobywców Pucharów w 1985 roku. To była złota era, która wyniosła ranking Evertonu na absolutny szczyt.
Everton wygrał Puchar Anglii w 1984 roku i zdobył tytuł ligowy w 1985 roku, kiedy to również wywalczył swoje pierwsze europejskie trofeum w postaci Pucharu Zdobywców Pucharów. Pozycja klubu w rankingach zarówno krajowych, jak i międzynarodowych była wówczas na najwyższym poziomie w historii.
| Rok | Trofeum | Znaczenie dla rankingu |
|---|---|---|
| 1984 | Puchar Anglii | Powrót do krajowej czołówki |
| 1984-85 | Mistrzostwo + PZP | Szczyt w rankingach europejskich |
| 1986-87 | Mistrzostwo | Ostatni tytuł ligowy |
Ostatnie mistrzostwo Everton zdobył w sezonie 1986-87. Od tego momentu pozycja klubu w rankingach zaczęła systematycznie spadać, choć wciąż pozostawał w gronie liczących się zespołów Premier League.
Era Premier League – stabilizacja i stopniowy spadek
Od utworzenia FA Premier League w 1992 roku najwyższą pozycją ligową Evertonu było 4. miejsce w 2005 roku; trzykrotnie (1998, 2004 i 2023) klub kończył sezon na 17. miejscu, jedno oczko nad strefą spadkową. Ten kontrast pokazuje, jak bardzo zmieniła się pozycja Evertonu w rankingach w erze nowoczesnego futbolu.
Ostatnim głównym trofeum klubu był Puchar Anglii z 1995 roku. Od tego momentu ranking Evertonu w kontekście trofeów pozostaje niezmieniony – klub nie zdobył żadnego znaczącego tytułu przez prawie 30 lat.
Era Davida Moyesa – stabilizacja w górnej połowie tabeli
Nominacja Davida Moyesa na menedżera w marcu 2002 roku przyniosła punkt zwrotny w najnowszej historii Evertonu, ponieważ przywrócił on klub jako regularnego uczestnika czołowych miejsc Premier League, choć nie udało mu się zdobyć żadnych trofeów, a klub dotarł do finału Pucharu Anglii w 2009 roku.
Pozycja Evertonu w rankingu Premier League w erze Moyesa była stabilna. Klub regularnie kończył sezony w górnej połowie tabeli, co było znaczącym osiągnięciem biorąc pod uwagę ograniczone możliwości finansowe w porównaniu z czołową czwórką.
- Regularne miejsca w pierwszej dziesiątce tabeli
- Kwalifikacje do europejskich pucharów
- Budowa zespołu opartego na stabilności finansowej
- Najwyższe 4. miejsce w 2005 roku
Moyes odszedł w lipcu 2013 roku po 11 latach jako menedżer Evertonu, by objąć Manchester United, a jego następcą został Roberto Martinez. To otworzyło okres niestabilności, który znacząco wpłynął na pozycję klubu w kolejnych latach.
Kryzys ostatniej dekady – walka o utrzymanie
Ranking Evertonu w ostatnich latach dramatycznie się pogorszył. Klub, który przez większość swojej historii był w czołówce angielskiej piłki, znalazł się w walce o przetrwanie w Premier League.
Everton ledwo uniknął spadku, wygrywając 1-0 z Bournemouth w ostatnim meczu sezonu 2022-23 Premier League pod kierownictwem nowego szefa Seana Dyche’a. Pozycja w rankingu była najgorsza od dziesięcioleci.
17 listopada 2023 roku klub otrzymał 10-punktową karę z natychmiastowym skutkiem za naruszenie zasad zysku i stabilności finansowej Premier League. Klub odnotował straty w wysokości 124,5 miliona funtów w ciągu trzech lat do 2021-22, przy limicie 105 milionów funtów. Była to największa kara punktowa w historii Premier League
Ta bezprecedensowa kara jeszcze bardziej pogorszyła pozycję Evertonu w rankingu ligowym. Klub znalazł się w strefie spadkowej i przez większość sezonu walczył o utrzymanie.
Karuzela menedżerów i spadek formy
Pozycja Evertonu w rankingach ucierpiała również z powodu częstych zmian na stanowisku menedżera:
- Carlo Ancelotti został mianowany menedżerem klubu 21 grudnia 2019 roku na kontrakt na cztery i pół roku, jednak opuścił klub 1 czerwca 2021 roku, wracając do Realu Madryt
- Rafael Benítez został zwolniony 16 stycznia 2022 roku, co czyni go najkrócej urzędującym stałym menedżerem w historii Evertonu – jego kadencja trwała zaledwie sześć miesięcy
- Tydzień po zwolnieniu Lamparda, 30 stycznia 2023 roku, Sean Dyche został mianowany nowym menedżerem Evertonu
- Dyche został zwolniony prawie dwa lata później, 9 stycznia 2025 roku, po wygraniu tylko 3 meczów ligowych w pierwszej połowie sezonu. Dwa dni później, 11 stycznia 2025 roku, David Moyes zgodził się na dwuipółletni kontrakt na powrót jako menedżer klubu po prawie 12 latach
Ta niestabilność menedżerska bezpośrednio przełożyła się na ranking Evertonu w tabeli. Brak ciągłości w filozofii gry i częste zmiany taktyczne sprawiły, że klub nie był w stanie znaleźć stabilnej pozycji w lidze.
Pozycja Evertonu w rankingach europejskich
Ranking Evertonu w europejskich zestawieniach klubowych również uległ znaczącemu spadkowi. Klub, który w latach 80. triumfował w Pucharze Zdobywców Pucharów, obecnie rzadko uczestniczy w europejskich rozgrywkach.
Everton był pierwszym angielskim klubem, który wystąpił w europejskich rozgrywkach przez pięć kolejnych sezonów (1962-63 do 1966-67). To pokazuje, jak wysoka była pozycja klubu w międzynarodowych rankingach w tamtym okresie.
Obecnie pozycja Evertonu w rankingach UEFA jest znacznie niższa. Klub sporadycznie kwalifikuje się do Ligi Europy, a o Lidze Mistrzów nie ma mowy od lat. To drastyczna zmiana w porównaniu z latami świetności.
Statystyki i rekordy – pozycja w historycznych zestawieniach
Mimo współczesnych problemów ranking Evertonu w historycznych zestawieniach pozostaje imponujący:
| Kategoria | Pozycja/Statystyka | Znaczenie |
|---|---|---|
| Sezony w najwyższej lidze | 123 sezony | Rekord wszech czasów |
| Mistrzostwa Anglii | 9 tytułów | 4. miejsce w rankingu historycznym |
| Puchary Anglii | 5 trofeów | Czołówka rankingu |
| Średnia pozycja w XX wieku | 8,15 miejsca | Górna połowa tabeli |
Everton rozegrał więcej sezonów w najwyższej lidze niż jakikolwiek inny klub. Strzelił i stracił więcej bramek w najwyższej lidze niż jakikolwiek inny klub. Everton ma również najwięcej remisów i porażek w najwyższej lidze spośród wszystkich drużyn.
Te statystyki pokazują, że pozycja Evertonu w długoterminowych rankingach jest solidna, choć obecna forma tego nie odzwierciedla. Klub jest integralną częścią historii angielskiej piłki.
Porównanie pozycji Evertonu z rywalami z Merseyside
Ranking Evertonu nie może być omawiany bez porównania z odwiecznym rywalem – Liverpoolem. Oba kluby mają wspólną historię, a ich pozycje w rankingach przechodziły różne fazy.
W erze przedwojennej i wczesnych latach powojennych pozycja Evertonu była często wyższa niż Liverpoolu. Jednak od lat 70. Liverpool zdominował zarówno angielską, jak i europejską piłkę, podczas gdy ranking Evertonu stopniowo spadał.
Tylko Liverpool, Manchester United i Arsenal zdobyli więcej tytułów ligowych niż Everton, a ich dorobek pięciu Pucharów Anglii również plasuje się wśród najlepszych w kraju. To pokazuje, że historyczna pozycja Evertonu w rankingach jest nadal bardzo wysoka, mimo że klub nie zdobywa już trofeów.
Aktualna pozycja i perspektywy na przyszłość
Obecny ranking Evertonu w Premier League jest daleki od historycznej pozycji klubu. W sezonie 2025-26 Everton zajmuje 9. miejsce w Premier League z bilansem 10-7-9. To stabilizacja po dramatycznych sezonach walki o utrzymanie, ale wciąż daleko od aspiracji klubu tej wielkości.
9 stycznia 2025 roku Dyche został zwolniony z obowiązków, gdy Everton znajdował się punkt nad strefą spadkową, a David Moyes wrócił do klubu po prawie 12 latach nieobecności. Powrót Moyesa ma na celu stabilizację pozycji klubu i stopniową odbudowę rankingu.
Pozycja Evertonu w rankingach finansowych również wymaga poprawy. Kary za naruszenie zasad finansowych oraz ograniczone możliwości transferowe sprawiają, że klub musi działać ostrożnie, co wpływa na jego pozycję sportową.
Nowy stadion – szansa na poprawę pozycji
Od sezonu 2025-26 Everton gra na Hill Dickinson Stadium. Nowy stadion to potencjalny przełom dla pozycji klubu w rankingach finansowych i sportowych. Zwiększone przychody ze stadionu mogą pozwolić na większe inwestycje w kadrę.
Ranking Evertonu w najbliższych latach będzie zależał od kilku czynników: stabilności menedżerskiej pod wodzą Moyesa, mądrych decyzji transferowych oraz wykorzystania potencjału nowego stadionu. Historia klubu pokazuje, że Everton potrafił się odradzać – pytanie, czy uda się to ponownie.
Pozycja Evertonu w historycznych rankingach pozostaje niezagrożona – klub na zawsze będzie jednym z gigantów angielskiej piłki. Jednak aby wrócić do czołówki współczesnych zestawień, The Toffees muszą przeprowadzić głęboką restrukturyzację i odbudować swoją pozycję krok po kroku. Powrót Davida Moyesa może być pierwszym krokiem w tym długim procesie.
Przeczytaj również
Rankingi Atlético Madryt – Real Madryt: derby Madrytu w liczbach
Rankingi Club Brugge – FC Barcelona: porównanie osiągnięć w Europie
Rankingi Motor Lublin – Jagiellonia Białystok – porównanie osiągnięć i formy