Rankingi Lechia Gdańsk – wzloty, upadki, powroty

Historia Lechii Gdańsk to prawdziwy rollercoaster emocji. Od trzeciego miejsca w ekstraklasie przez kompletny upadek aż do szóstej ligi, a potem długą drogę powrotną na szczyt. Klub z Trójmiasta dwukrotnie zdobywał Puchar Polski (1983 i 2019), dwukrotnie sięgał po trzecie miejsce w lidze (1956 i 2019), ale też przechodził przez najtrudniejsze chwile – fuzje z innymi klubami, bankructwo i restart od zera w 2001 roku.

Dla wielu kibiców rankingi Lechii Gdańsk to nie tylko liczby w tabeli, ale odbicie burzliwej historii miasta i regionu. Biało-zieloni nigdy nie zdobyli mistrzostwa Polski, ale ich osiągnięcia i powroty z najniższych lig pokazują, że czasem siła charakteru znaczy więcej niż trofeа.

Początki i pierwsze sukcesy – lata 40. i 50.

Lechia Gdańsk została założona w 1945 roku przez osoby wypędzone ze Lwowa, które były kibicami najstarszego polskiego klubu Lechia Lwów. Nazwa „Lechia” to poetyckie określenie Polski i kontynuacja tradycji lwowskiego klubu. Start był trudny – w 1949 roku Lechia po raz pierwszy zagrała w najwyższej klasie rozgrywkowej, wygrywając tylko 4 mecze i przegrywając aż 15 razy z 22 meczów, kończąc sezon na ostatnim miejscu.

Szczęście klubu zmieniło się w następnym sezonie – awans udało się osiągnąć pod koniec sezonu 1947-48, kiedy Lechia zajęła pierwsze miejsce w barażach o awans. To był dopiero początek budowania pozycji w rankingach polskiej piłki.

Prawdziwy przełom nastąpił w 1956 roku. Lechia zajęła trzecie miejsce w lidze, stając się pierwszym klubem założonym po wojnie, który zakończył sezon na podium. Mimo że zdobyła tylko 25 bramek w 22 meczach, obrona działała perfekcyjnie. Klub utrzymał 10 czystych kont i stracił tylko 21 goli – drugi najlepszy wynik w lidze tego sezonu.

Osiągnięcie trzeciego miejsca nastąpiło pod kierownictwem Tadeusza Forysia, prawdopodobnie najlepszego menedżera Lechii we wczesnych latach, który wyprowadził ich z drugiej ligi, zaprowadził do finału Pucharu i osiągnął najwyższe miejsce – trzecie.

Lata jojo – między ligami w latach 60., 70. i 80.

Po sukcesie z połowy lat 50. przyszły trudniejsze czasy. W latach 60. zespół przeszedł spadek formy i ostatecznie spadł do trzeciej ligi. Ranking Lechii Gdańsk przez kolejne dekady przypominał sinusoidę – klub regularnie awansował i spadał między poziomami rozgrywkowymi.

Lata 70. to okres walki o powrót na szczyt. Sezon 1973-74 przyniósł zmianę formatu II ligi, która została podzielona na dwie grupy po 16 zespołów – północną i południową. Ta zmiana utrudniła awans, bo teraz tylko zwycięzca grupy awansował, podczas gdy wcześniej wystarczyło drugie miejsce.

W sezonie 1975-76 Lechia miała mocny sezon, przegrywając tylko 4 mecze, ale znów zajęła drugie miejsce, tym razem 3 punkty za rywalami Arką Gdynia. Frustracja rosła – pozycja Lechii w rankingu drugiej ligi była wysoka, ale brakło tego ostatniego kroku.

W sezonie 1977-78 Lechia była najlepszym zespołem w lidze wraz z Gwardią Warszawa, oba zespoły wygrały ponad 20 meczów i przegrały tylko 2 przez cały sezon. Mimo to Lechia zabrakło jednego punktu do wygrania ligi. Rok później historia się powtórzyła – klub zajął trzecie miejsce, przegrywając awans o jeden punkt przez drugi sezon z rzędu.

Puchar Polski 1983 i magiczny mecz z Juventusem

Rok 1983 przyniósł pierwszy wielki sukces w historii klubu. Trzecioligowa Lechia w pucharowym biegu pokonała czołowe zespoły Widzew Łódź i Ruch Chorzów w rzutach karnych, dając gdańskiemu klubowi pierwszą szansę na zdobycie głównego trofeum. To był moment, który zmienił ranking Lechii Gdańsk w oczach całego kraju.

Zwycięstwo w Pucharze Polski oznaczało coś więcej – debiut w europejskich pucharach. Przeciwnikiem w Pucharze Zdobywców Pucharów był Juventus z Platinim, co zakończyło się porażką 0-7 na starym Stadio Comunale. Ale to nie wynik był najważniejszy.

28 września 1983 roku Lechia Gdańsk zmierzyła się z włoskim gigantem Juventusem w rewanżu. Zespół Giovanniego Trapattoni miał w składzie gwiazdy jak Paolo Rossi, Michel Platini i Zbigniew Boniek. Na mecz przyszło 33 000 widzów, a gospodarze prowadzili 2-1, zanim Boniek strzelił decydującego gola w pięciu bramkach odwracających wynik.

Mecz z Juventusem miał wymiar nie tylko sportowy. Jeden z liderów Solidarności powiedział: „To, co wydarzyło się podczas meczu z Juventusem, podtrzymywało nas przez następne pięć lat”.

Upadek w latach 90. – fuzje i restart od zera

Lata 90. to najtrudniejszy okres w historii klubu. W sezonie 1995-96 Lechia Gdańsk połączyła się z Olimpią Poznań, co przyniosło powrót do pierwszej ligi, ale już w tym samym sezonie klub spadł. Spadając z powrotem do trzeciej ligi, nastąpiła kolejna fuzja, tym razem z Polonią Gdańsk w 1998 roku.

W ekonomicznym chaosie postkomunistycznej Polski Lechia była zmuszona do fuzji z Olimpią Poznań, potem ze Stoczniowcem Gdańsk, zanim całkowicie zniknęła w 2001 roku i musiała wspinać się z powrotem przez ligi jako nowy byt. Ranking Lechii Gdańsk przestał istnieć – klub zaczynał od szóstego poziomu rozgrywkowego.

Sezon	Liga	Pozycja	Uwagi
2001-02	VI liga	1. miejsce	Awans
2002-03	V liga	1. miejsce	Awans
2003-04	IV liga	1. miejsce	Awans
2004-05	III liga	1. miejsce	Awans

Awansując jako mistrzowie trzeciej ligi, zespół był teraz jeden poziom od najwyższej klasy rozgrywkowej. Cztery kolejne awanse w czterech sezonach – taki powrót Lechii pokazał determinację całego środowiska.

Powrót do ekstraklasy – sezon 2008/09

W maju 2008 roku Lechia awansowała ponownie do ekstraklasy. Po zaledwie siedmiu latach od restartu klub wrócił na najwyższy poziom. Ale pozycja Lechii w rankingu ekstraklasy nie była komfortowa.

Lechia miała trudności w pierwszym sezonie powrotu do najwyższej klasy rozgrywkowej polskiej piłki, przegrywając 16 z 30 meczów. Zakończyła sezon trzy punkty nad strefą spadkową i pozostała w lidze głównie dzięki formie domowej (7 z 9 zwycięstw tego sezonu odniosła u siebie).

Lechia radziła sobie lepiej w sezonie 2009-10, kończąc na ósmym miejscu, a także ciesząc się pucharowym biegiem, który zaprowadził zespół do półfinału Pucharu Polski, gdzie przegrała z późniejszym zwycięzcą Jagiellonią. Ranking Lechii Gdańsk stopniowo się stabilizował.

Nowy stadion i transformacja klubu

W tym sezonie Gdańsk został wybrany jako jedno z miast-gospodarzy Mistrzostw Europy UEFA Euro 2012 w Polsce i na Ukrainie, co oznaczało, że zespół przeniesie się ze swojego stadionu MOSiR na nowy stadion o pojemności 43 000 miejsc w 2011 roku. Od 2011 roku Stadion Gdańsk jest domem Lechii Gdańsk. Stadion o pojemności 41 000 miejsc był jednym z wyznaczonych miejsc dla UEFA Euro 2012 i gościł cztery mecze turnieju.

W styczniu 2009 roku członkowie Lechii Gdańsk podpisali dokument tworzący Lechia Gdańsk S.A. (Spółka Akcyjna = Spółka Akcyjna). Klub przechodził profesjonalizację, ale ranking Lechii w kolejnych latach wciąż oscylował w środku tabeli.

Złoty sezon 2018/19 – drugie trofea i trzecie miejsce

Sezon 2018/19 przeszedł do historii jako najlepszy w erze współczesnej Lechii. Po restarcie Lechia kontynuowała dobre wyniki w pucharze, pokonując Górnik Zabrze w ćwierćfinale, Raków Częstochowa w półfinale i spotykając się z Jagiellonią Białystok w finale. Finał odbył się 2 maja 2019 roku na Stadionie Narodowym w Warszawie. Po zaciętym meczu Flávio Paixão strzelił dla Lechii w 85. minucie, zanim gol został anulowany przez VAR. Artur Sobiech strzelił zwycięskiego gola w piątej minucie doliczonego czasu gry, zdobywając Puchar Polski dla Lechii po raz drugi w historii.

Mimo rozczarowującego końca, była to historyczna kampania dla Lechii po zdobyciu Pucharu Polski po raz drugi i zajęciu trzeciego miejsca w lidze, ich najwyższego wyniku w lidze, który został ostatnio osiągnięty w 1956 roku. Ranking Lechii Gdańsk nigdy wcześniej nie był tak wysoki w nowoczesnej erze.

Flávio Paixão strzelił 83 gole ligowe dla Lechii Gdańsk – najwięcej w historii klubu w rozgrywkach ligowych.

W tym roku Lechia zdobyła Puchar Polski i Superpuchar Polski, pokonując Piast Gliwice w finale Pucharu Polski i Lech Poznań w Superpucharze Polski. Dla kibiców pozycja Lechii w rankingu polskiej piłki osiągnęła szczyt.

Rekordy i statystyki klubowe

Historia rankingów Lechii to także historia wybitnych zawodników, którzy budowali pozycję klubu przez dziesięciolecia.

Kategoria	Zawodnik	Statystyka
Najwięcej bramek (wszystkie rozgrywki)	Roman Rogocz	109 goli
Najwięcej bramek ligowych	Flávio Paixão	83 gole
Najwięcej meczów (wszystkie rozgrywki)	Roman Korynt	341 meczów
Najwięcej meczów ligowych	Roman Korynt	327 meczów
Najszybsza bramka	Paweł Buzała vs Wisła Kraków	16 sekund (2009)
Najmłodszy debiutant (ekstraklasa)	Kacper Urbański	15 lat, 3 miesiące, 4 dni (2019)

Najwięcej bramek strzelonych przez zawodnika w jednym meczu: 7 goli – Stanisław Baran przeciwko Wojskowemu Klubowi Sportowemu, 20 września 1945 roku. To rekord, który prawdopodobnie już nigdy nie zostanie pobity.

Bramki wszechczasowego króla strzelców Romana Rogocza utrzymywały Lechię w elicie w bezpośrednim okresie powojennym. Rogocz to legenda, której nazwisko zawsze będzie kojarzone z najlepszymi latami wczesnej historii klubu.

Spadek w 2023 roku – kolejny upadek

Po sukcesach z 2019 roku przyszły trudniejsze czasy. Najważniejsze ligowe osiągnięcie Lechii w ekstraklasie przypadło na 2019 rok, kiedy zakończyli sezon na trzecim miejscu i ponownie zdobyli zarówno Puchar Polski, jak i Superpuchar, zanim spadli do drugiej ligi w 2023 roku.

Po spadku wielu kluczowych zawodników opuściło klub, m.in. Łukasz Zwoliński, Jarosław Kubicki, Michał Nalepa i Flávio Paixão. Ranking Lechii Gdańsk znów znalazł się poza ekstraklasą.

Pod wodzą nowego menedżera Szymona Grabowskiego Lechia rozpoczęła pierwszą rundę sezonu 2023-24 I ligi przeciwko Chrobremu Głogów ze składem meczowym składającym się z 8 młodzieżowców bez wcześniejszego doświadczenia w seniorskiej drużynie. Klub borykał się także z problemami finansowymi i organizacyjnymi, w tym opóźnionymi wypłatami dla personelu i koniecznością używania zastępczych strojów na początku sezonu.

Natychmiastowy powrót – awans 2024

Historia pokazała, że Lechia potrafi szybko wracać. Po zmianie właściciela w sierpniu, przybyciu zagranicznych zawodników takich jak Ivan Zhelizko, Maksym Khlan, Rifet Kapić i rekordowym transferze Camilo Meny, Lechia odnalazła stabilność w drugiej lidze. 11 maja 2024 roku awansowali z powrotem do ekstraklasy za pierwszym podejściem, po wygranej 4-3 z Wisłą Kraków.

Zanim Lechia Gdańsk rozpoczęła triumfalny powrót do najwyższej polskiej ekstraklasy w lipcu 2024, prezes klubu Paolo Urfer napisał szczery list do kibiców, którzy utrzymywali wypełnienie stadionu Polsat Plus Arena w jednej piątej podczas udanej kampanii awansowej 2023-24. Biało-Zieloni wygrali I ligę poprzedniej wiosny, dodając kolejny tytuł drugiej ligi do gabloty z trofeami.

Pozycja Lechii w rankingu drugiej ligi była dominująca – mistrzostwo i natychmiastowy awans to dokładnie to, czego oczekiwali kibice po spadku.

Aktualna sytuacja – sezon 2024/25

Powrót do ekstraklasy nie był łatwy. Mecz otwierający sezon 2024-25 zakończył się zasłużonym remisem 1-1, z gospodarzami wyrównującymi w doliczonym czasie gry – ale był to pierwszy z sześciu meczów bez zwycięstwa dla Lechii Gdańsk, która podpierała tabelę ligową do przerwy międzynarodowej we wrześniu.

Lechia Gdańsk została ukarana odjęciem 5 punktów za nieprzestrzeganie wymogów finansowych. To kolejny cios dla klubu, który i tak miał trudności z utrzymaniem się w lidze. Ranking Lechii Gdańsk w sezonie 2024/25 jest jednym z najgorszych w ostatnich latach.

Co wymowne, taka była negatywna prasa wokół Urfera, że gdański gigant energetyczny Energa, którego nazwa zdobiła fasadę stadionu przez pięć lat po współgospodarowaniu Euro 2012, wycofał swoje sponsorstwo Lechii. Problemy finansowe i organizacyjne wciąż wpływają na pozycję klubu.

Trofea i osiągnięcia – pełne zestawienie

Klub zdobył Puchar Polski dwukrotnie, Superpuchar Polski dwukrotnie i ma najwyższe w historii miejsce w lidze – trzecie w ekstraklasie. To pełna lista trofeów w gablocie Lechii.

• Puchar Polski: 1982-83, 2018-19
• Superpuchar Polski: 1983-84, 2019-20
• Najwyższe miejsce w ekstraklasie: 3. miejsce (1956, 2019)
• Mistrzostwo I ligi (druga liga): wielokrotnie, ostatnio 2023-24

Lechia startowała w turnieju Amber Cup, największym halowym turnieju piłkarskim w Polsce, każdego roku od 2011 do 2018 i wygrała turniej cztery razy (2011, 2013, 2016, 2017). To dodatkowe sukcesy, które budowały prestiż klubu.

Kibice Lechii Gdańsk obecnie posiadają następujący rekord: Najwięcej osób śpiewających pełny polski hymn narodowy: 7614 – 10 listopada 2019 roku, przeciwko Pogoni Szczecin.

Wzloty, upadki, powroty – co dalej?

Ranking Lechii Gdańsk to historia pełna ekstremalnych emocji. Od trzeciego miejsca w lidze w 1956 i 2019 roku, przez dwa Puchary Polski, aż po całkowity upadek do szóstej ligi w 2001 roku. Klub z Trójmiasta pokazał, że potrafi wracać – cztery kolejne awanse w latach 2001-2005, powrót do ekstraklasy w 2008, a ostatnio błyskawiczny awans po spadku w 2023 roku.

Pomimo tego i skromnej liczby trofeów od założenia w 1945 roku, Lechia jest największym klubem Polski na północ od Warszawy. Pozycja Lechii w polskiej piłce to nie tylko wyniki, ale też historia, tradycja i rola społeczna – zwłaszcza w kontekście meczu z Juventusem w 1983 roku, który stał się symbolem oporu w czasach stanu wojennego.

Aktualna sytuacja klubu jest trudna – problemy finansowe, kara punktowa, walka o utrzymanie. Ale historia Lechii pokazuje, że ten klub potrafi się podnosić. Ranking Lechii Gdańsk w przyszłości może znów zaskoczyć – tak jak to było wielokrotnie w przeszłości. Kibice wiedzą, że z Lechią nigdy nie jest nudno, a każdy sezon to nowy rozdział w historii pełnej wzlotów, upadków i powrotów.